CINE-Ψ-βραδιές “Μιλώντας για το παιδί και την παιδική ηλικία”
Νοέμβριος 17, 2017
CINE-ψ- βραδιές “Ας https://kpiliotropio.gr/cine-ps-vradies-milisoume-gia-pedi/μιλήσουμε για το παιδί…”
Δεκέμβριος 20, 2017
Όλα

“Στηρίζομαι στα πόδια μου” Καινοτόμες προσεγγίσεις & τεχνικές στη διδακτική πράξη

Έχουμε τη χαρά να σας προσκαλέσουμε στο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που σχεδιάσαμε και σκοπεύουμε να υλοποιήσουμε πάνω στο υλικό ΣΤΗΡΙΖΟΜΑΙ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ, στα πλαίσια των παρεμβάσεων μας στη σχολική κοινότητα. Το πρόγραμμα διοργανώθηκε σε συνεργασία με το Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων και τη Δ΄ Διεύθυνση Αγωγής Υγείας της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Στόχος του σεμιναρίου είναι να επιμορφώσει τους εκπαιδευτικούς στο υλικό που αφορά τόσο στην ανάπτυξη της προσωπικότητας του εφήβου και των κοινωνικών δεξιοτήτων του, όσο και στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησής του. Συγκεκριμένα, οι μαθητές αποκτούν με βιωματικό τρόπο τις απαραίτητες ικανότητες που θα τους επιτρέψουν να στηριχθούν  στον εαυτό τους και να αξιοποιήσουν το προσωπικό δυναμικό τους σε θέματα που σχετίζονται με την ψυχική υγεία τους και την πρόληψη των εξαρτήσεων. Επίσης, η υιοθέτηση αυτής της προσέγγισης, σε συνδυασμό με τη χρησιμοποίηση βιωματικών μεθόδων ενεργητικής μάθησης για την εφαρμογή του υλικού, στοχεύει να βοηθήσει στη διαφοροποίηση του ρόλου του εκπαιδευτικού στην τάξη, διευκολύνοντας παράλληλα την ανάπτυξη θετικών διαπροσωπικών σχέσεων στο σχολικό πλαίσιο.

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα ολοκληρώνεται σε 45 ώρες και περιλαμβάνει 2 φάσεις:

Α) Εκπαιδευτικό Σεμινάριο, 25 ωρών (κατανεμημένο σε 4 μέρες με 6 περίπου ώρες ημερησίως) και

Β) Εποπτεία στην εφαρμογή του υλικού, 20 ωρών (10 δίωρες συνεδρίες ανά δεκαπενθήμερο)

Μέγιστος αριθμός συμμετεχόντων: 20 άτομα.

Το πρόγραμμα θα υλοποιηθεί τις παρακάτω μέρες και ώρες:

Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου 2018, ώρα:12:30 – 18:30

Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου 2018, ώρα:12:30 – 18:30

Σάββατο 3 Φεβρουαρίου 2018, ώρα:10:00 – 16:00

Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2018, ώρα:10:00 – 17:00

Η β’ φάση του προγράμματος θα πραγματοποιηθεί σε 15νθήμερες συνεδρίες από το τέλος του εκπαιδευτικού σεμιναρίου έως και τον Μάιο.

 

Θα δοθεί βεβαίωση παρακολούθησης στους συμμετέχοντες που θα ολοκληρώσουν το πρόγραμμα.

Όσοι ενδιαφέρονται, παρακαλούνται για την άμεση ανταπόκρισή τους, καθώς ο αριθμός των συμμετεχόντων είναι περιορισμένος και θα προτιμηθεί η (επαγγελματική) εντοπιότητά τους. Οι δηλώσεις συμμετοχής απευθύνονται στο Κέντρο Πρόληψης, στο τηλέφωνο 210 9961000.

Η παρακολούθηση είναι προαιρετική και χωρίς οικονομική επιβάρυνση για τους συμμετέχοντες εκπαιδευτικούς.

Με εκτίμηση

Υπεύθυνες συντονίστριες προγράμματος

Βισβίκη Ιωάννα, ψυχολόγος, επιστ. υπευθ. Κέντρου Πρόληψης

Σταθοπούλου Πολυτίμη, ψυχολόγος, παιγνιοθεραπεύτρια

 

λίγα λόγια για το υλικό…

 

Ο κόσμος στον οποίο ζει και μεγαλώνει ένα παιδί σήμερα δεν παρέχει πάντα τις εγγυήσεις για την ασφαλή και ομαλή μετάβασή του από την παιδική ηλικία στην ενήλικη ζωή. Εξάλλου, το ίδιο το άτομο θέτει συχνά τον εαυτό του σε κίνδυνο. Οι επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν μια δραματική αύξηση προβλημάτων υγείας που οφείλονται στη συμπεριφορά και τον τρόπο ζωής ατόμων και κοινωνικών ομάδων.

Η χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών όπως ο καπνός, τα οινοπνευματώδη, τα ψυχοδραστικά φάρμακα και τα ναρκωτικά αποτελεί πλέον ένα σημαντικό πρόβλημα με εμφανείς και σοβαρές συνέπειες και για τον ελλαδικό χώρο. Είναι σαφές ότι οι διαθέσιμοι κοινωνικοί μηχανισμοί ελέγχου και αρωγής (νομικά και θεραπευτικά μέτρα) δεν επαρκούν για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η λύση αναζητείται τώρα στην πρόληψη, η οποία δεν επικεντρώνεται μόνο στον περιορισμό της προσφοράς της ουσίας, αλλά κυρίως στη μείωση της ζήτησης.

Η ιστορία της πρόληψης, στο πέρασμα των χρόνων, ακολούθησε διάφορα μοντέλα: ξεκινώντας από την περιθωριοποίηση και τον κοινωνικό αποκλεισμό, όπου πιστέψαμε ότι το πρόβλημα θα περιοριζόταν μόνο σε κάποιες περιθωριοποιημένες πληθυσμιακές ομάδες και συνεχίζοντας με την ενημέρωση – πληροφόρηση για τις «κακές» συνέπειες της εξάρτησης, θεωρώντας ότι η γνώση θα απέτρεπε από το πρόβλημα, φτάσαμε στα σύγχρονα μοντέλα της ανθρωποκεντρικής προσέγγισης, η οποία λειτουργεί με 3 βήματα: 1) η παραδοχή ότι το πρόβλημα δεν είναι απλό και μονοδιάστατο, αλλά πολυσύνθετο και πολυπαραγοντικό, 2) η αναγνώριση ότι η εξάρτηση δεν είναι ένα φαινόμενο ξέχωρο από την ανάπτυξη άλλων ατομικών συμπεριφορών που βλάπτουν την ατομική σωματική και ψυχική υγεία και 3) η αναγκαιότητα επιλογής ομάδων-στόχων: αγωγή υγείας δεν είναι δυνατόν να ευδοκιμήσει παρά μόνο όταν απευθύνεται στους νέους, που οι μαθησιακές τους δυνατότητες επιτρέπουν να αφομοιώνουν εύκολα νέες γνώσεις και νέες εμπειρίες, οι οποίες συμβάλλουν στη διαμόρφωση της προσωπικότητας, στη συναισθηματική ωρίμανση και στην ανάπτυξη των βασικών δεξιοτήτων ζωής.

Συνεπώς, πρωταρχικό ρόλο στη διαπαιδαγώγηση και στήριξη των παιδιών παίζει η οικογένεια και το σχολείο, εφόσον αποδεχτούν ότι ο κύριος στόχος τους είναι η ολόπλευρη ανάπτυξη του ατόμου. Οι θεσμοί αυτοί μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη στάσεων και συμπεριφορών που θα επιτρέψουν στο παιδί να αποκτήσει αυτονομία, να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τις επιρροές που δέχεται και να αποφασίζει συνειδητά και υπεύθυνα για τη ζωή του. Ειδικότερα, το σχολείο είναι ένας χώρος που προσφέρεται για τη δημιουργία κατάλληλων συνθηκών που θα διευκολύνουν την προσωπική και κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών.

Παίζει όμως το σημερινό ελληνικό σχολείο το ρόλο αυτό; Σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα προηγούμενων ετών, υψηλά ποσοστά μαθητών εκφράζουν αρνητική στάση απέναντι στο σχολείο, κάνουν αδικαιολόγητες απουσίες ή δηλώνουν ότι νιώθουν μοναξιά στο σχολικό χώρο. Οι μαθητές εκφράζουν δυσκολίες, όχι μόνο στις σχέσεις τους με τους καθηγητές, αλλά και με τους συμμαθητές τους (φόβο, έλλειψη εμπιστοσύνης και επικοινωνίας, αποξένωση). Όσον αφορά στις σχέσεις με τους καθηγητές, οι μισοί μαθητές (50,9%) δηλώνουν ότι δεν αισθάνονται άνετα με τους καθηγητές τους, το 44,65 παραδέχονται ότι νιώθουν φόβο για κάποιο καθηγητή, ενώ ένα πολύ μικρό ποσοστό (3%) απευθύνονται σε καθηγητή για κάποιο πρόβλημα. Τα παραπάνω στοιχεία δείχνουν ότι για τη πλειοψηφία των μαθητών, το σχολικό περιβάλλον δεν είναι ένας φιλόξενος χώρος στον οποίο νιώθουν άνετα, αποδίδουν και αναπτύσσουν υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις.

Είναι λοιπόν σαφές ότι κάτι πρέπει να αλλάξει στο ελληνικό σχολείο. Η αλλαγή αυτή θα πρέπει να τείνει να ανατρέψει τα παραπάνω δεδομένα και να συμβάλλει ευρύτερα και αποτελεσματικότερα στη διαπαιδαγώγηση των μαθητών. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει να εμπλουτισθεί με προγράμματα και εκπαιδευτικές εμπειρίες που θα επιτρέπουν την προσωπική και κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού, δημιουργώντας ένα κλίμα εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης.

 

Σ’ αυτό το πλαίσιο πολιτικής παρεμβάσεων στη σχολική κοινότητα κινείται και το συγκεκριμένο υλικό. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει υλικό κατάλληλο για τους μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και στοχεύει στην πρόληψη υιοθετώντας στοιχεία και από τα τρία βασικά μοντέλα, γνωστικό, συναισθηματικό, ψυχοκοινωνικό, που συνιστούν και το θεωρητικό του πλαίσιο.

Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα σχολικής παρέμβασης ακολουθείται μια νέα προσέγγιση που δίνει έμφαση στην ανάπτυξη της προσωπικότητας, της αυτοεκτίμησης, των κοινωνικών δεξιοτήτων και των διαπροσωπικών σχέσεων. Εισάγεται έτσι μια νέα φιλοσοφία στην πρωτογενή πρόληψη κυρίως, όσον αφορά στο ρόλο του εκπαιδευτικού μέσα στην τάξη και τον τύπο της σχέσης που αναπτύσσεται μέσα στη διδακτική πράξη.

Η εκπαίδευση στηρίζεται σε σύγχρονες μεθόδους ενεργητικής μάθησης ώστε τα μηνύματα Αγωγής Υγείας, που ενσωματώνονται στο σχολικό πρόγραμμα, να γίνονται αποδεκτά από τους μαθητές. Η επιτυχία των προληπτικών προγραμμάτων στηρίζεται στην ενεργητική συμμετοχή της ομάδας – στόχου καθώς και στην επέκτασή τους έξω από το σχολείο, στους γονείς και την ευρύτερη κοινότητα μέσα στην οποία ζει ο μαθητής και αντλεί πρότυπα ταύτισης και μίμησης. Στην εφαρμογή του προγράμματος μπορούν να συμμετέχουν καθηγητές όλων των ειδικοτήτων μετά από σχετική εκπαίδευση. Είναι σημαντικό να τονίσουμε την ανάγκη συντονισμού και εφαρμογής του προγράμματος από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς και όχι από τους ειδικούς, οι οποίοι μπορούν να έχουν ένα εποπτικό και υποστηρικτικό ρόλο ως προς αυτό. Το υλικό περιλαμβάνει βοηθήματα για τον καθηγητή και ασκήσεις για το μαθητή. Οι θεματικές ενότητες (βιβλία) που το αποτελούν είναι: Ταυτότητα και Αυτοεκτίμηση, Κατανόηση των Επιρροών, Αυτοπεποίθηση και Αποφασιστικότητα, Συναισθήματα, Λήψη Αποφάσεων.